Verslagen
Axel van der Burgt wint derde race voor het Nederlands Kampioenschap.
Het einde van het seizoen nadert en Axel van der Burgt is nog steeds in topvorm. De finale was het hoogtepunt van de afgelopen twee dagen waar Axel met een weergaloze inhaalactie zijn twee grootste concurrenten van de dag in een beweging achter zich liet. Daarna wist hij al snel een voorsprong op te bouwen van ongeveer 6 seconden en kon zo de race zonder problemen uitrijden. Axel kon achteraf terugkijken met een tevreden gevoel naar een wat onrustig weekeinde.
Hoezo onrustig Axel?
Axel; ,, De hele week was het trainen goed gegaan en ging ik met veel vertrouwen beginnen aan de kwalificatie. Ik moet zeggen dat dat toch niet zo goed gng als ik gehoopt had. M'n tijden vielen tegen en werd uiteindelijk zevende."
Dus je moest vanaf de zevende startplaats starten. Wat gaat er dan door je heen?
Axel; ,,Balen, en daarna weer snel vooruitkijken want er is nog niets verloren na een slechte kwalificatie. Uiteindelijk zul je in drie verschillende heats je uiterste best moeten doen om naar voren te rijden en punten bij mekaar te sprokkelen."
Hoe verging het je in de eerste heat?
Axel; ,,De start ging niet zo heel erg goed, ik verloor al snel een plek en moest m'n inhaalrace inzetten vanaf een 8e plaats. Daarna had ik al vrij snel de zevende plek terug. Na twee rondes kon ik doorschuiven naar plaats 6. Twee ronden later mocht ik al de 5e plek innemen waarna ik een ronde later door een crash voor me doorschoof naar de derde positie. Deze plek heb ik tot aan het einde van de wedstrijd vast kunnen houden. Een tweede plek zat er echt niet in want de Hongaar Ferenc Kancsar en Peter Hoevenaars hadden intussen een behoorlijke voorsprong. Bijna twee seconden achter Peter kon ik dus als derde de finischlijn passeren."
Dat was dus een flinke opsteker voor jou?
Axel; ,, Ja wat dacht je, de hele week wat snelheid betreft vooraan rijden en dan in de kwalificatie zevende worden. Dit geeft meteen aan dat de concurrentie niet stilgezeten heeft. Maar goed, ik mag achteraf niet klagen."
Hoe verging het je in de tweede heat?
Axel; ,, In tegenstelling tot de eerste heat had ik een goede start. Ik zat meteen al op positie twee en kon de tweede en derde ronde zelfs de koppositie innemen. Helaas kon ik dit niet volhouden, ik kwam snelheid te kort. In de zevende ronde lag ik na een inhaalaktie van Peter weer op de derde plek. Ik heb moeten vechten om deze positie te kunnen behouden want Kay van Kemenade kwam wel heel erg dichtbij. In de allerlaatste bocht had hij door een andere lijn te kiezen de derde plaats te pakken maar dit duurde gelukkig maar enkele seconden. Doordat ik vanuit de buitenlijn het rechte stuk op reed had ik meer snelheid en kon de derde plek veiligstellen."
Had je toen gedacht dat je vandaag toch nog met de eerste prijs naar huis toe ging?
Axel; ,, Nee hoor, die Hongaar had intussen de eerste en tweede heat gewonnen. Hij was in vorm en had de snelheid, tja dan wordt het niet gemakkelijk."
Dus alles op alles in de 3e heat?
Axel; ,, Ja, ik was kwaad op mezelf omdat ik die tweede heat niet goed gereden had. Ik maakte teveel fouten. De kart was weer tip-top in orde maar ik liet het zelf afweten. Dus ik was er op gebrand om in de laatste heat een goede prestatie neer te zetten. De baan was inmiddels voor een groot gedeelte opgedroogd en Fred, m'n monteur had een slimme zet gedaan door de bandenspanning nog iets te wijzigen. Na een goede start kon ik me vrij goed mengen in het gevecht tussen Peter Hoevenaars en Ferenc Kancsar. Op het einde van de Europalaan zag ik net voor de daarop volgende chicane een gaatje waar ik dankbaar gebruik van maakte. Met een inhaalaktie kon ik twee posities winnen en kon de koppositie weer innemen. Al vrij snel kon ik wegrijden en m'n voorsprong langzaam uitbouwen. Deze heb ik vast weten te houden tot het einde van de wedstrijd. En doordat de Hongaar in de derde heat als zesde eindigde werd het uiteindelijk een dagoverwinning voor mij."
En nu?
Axel; ,, Ik zal op het laatste NK nog flink aan de bak moeten, want mijn concurrenten zullen de laatste wedstrijd in oktober er alles aan doen om de titel binnen te halen. We rijden dan op het circuit in Berghem en dat is een circuit dat meerdere coureurs aanspreekt. Maar goed ik doe m'n best."
AXEL VAN DER BURGT WINT CHRONO KAMPIOENSCHAP
Zaterdag 23 augustus was een belangrijke dag voor Axel van der Burgt. De vierde en laatste wedstrijd voor de CHRONO werd verreden op het circuit van Berghem (NL). Na Spa (B) en Kerpen (D) te hebben gewonnen en een zesde plaats in Eindhoven (NL) kon Axel in Berghem met zijn derde plek aldaar bezit nemen van de kampioenstitel. Na het behalen van het Winterkampioenschap kon hij nu beslag leggen op de kampioenschap in de reguliere competitie van de CHRONO. Een knappe prestatie als je bedenkt dat hij bijna twee jaar geleden is begonnen in de kartsport.
23-08-08
AXEL VAN DER BURGT WINT KERPEN.
En ja hoor, nummer 45 flikt het weer!
Ja, ik zat inderdaad goed in mijn vel. Toch was ik wel een beetje nerveus. Ik wilde deze wedstrijd winnen.
Is je voorbereiding optimaal geweest? Behalve dat ik drie keer uit m'n bed ben gevallen afgelopen dagen denk ik dat ik vrij relaxt naar deze wedstrijd toe heb kunnen werken. M'n kart was zeer goed afgesteld, ( bedankt Fred ) en Hugo weet me altijd weer op m'n gemak te stellen. Zijn ervaring is zo belangrijk. Hoe verliep de race? Het begon eigenlijk al met de kwalificatie, hier zette ik de snelste tijd neer en kon ik vanaf pole-position starten in de eerste manche. Om eerlijk te zijn maakte ik al snel na de start een stomme fout waardoor Peter Hoevenaers mij al snel ingehaald had. Een ronde later had ik m'n fout weer hersteld en heb ik de verdere race m'n koppositie kunnen handhaven.
Axel vroeg me om op deze manier iedereen te bedanken die hem de afgelopen twee jaar gesteund en aangemoedigd heeft.
Axel: ,, En speciale dank voor de volgende mensen; Pap en Mam, zoals jullie altijd weer klaar staan om mij naar de trainingen en wedstrijden te brengen. Jullie aanmoedigingen naast de baan, maar ook thuis als het eens wat minder goed gaat. Dank jullie wel. Ook Hugo wil ik bedanken, voor het vertrouwen dat jij in me hebt. Jouw ervaring op technisch en tactisch gebied is van onschatbare waarde. En iedere keer weet je mij weer op het juiste moment te prikkelen. Fred, mijn monteur krijgt het iedere keer weer voor elkaar om mijn kart op de juiste manier te prepareren. Maakt niet uit wat voor weer we hebben of in welke conditie het asfalt er bij ligt. Ik wil je hier heel hartelijk voor danken. Dan hebben we Riebert nog, onze motorenspecialist. Er zijn maar weinig mensen die zo gedreven zijn als hij. Bedankt. En Paultje, hij staat altijd voor me klaar. Paul is een gedreven ventje die het mij in de trainingen wel eens lastig probeert te maken. Toch leuk om te zien dat je moeilijk tegen verlies kunt. Haha. Ook jij bedankt. Toch leer ik stiekem veel van jou.
Training; Oei, 13e tijd. Eens kijken of dit in de kwalificatie beter kan.
Kwalificatie; Gelukkig, Axel zet een mooie tweede tijd neer en kan de pre-finale starten vanaf de eerste startrij. Pre-finale; Na een slechte start kwam Axel terecht op een vijfde plek maar kon gelukkig na een paar ronden de derde plek innemen achter Peter Hoevenaars. Helaas lag Peter te ver voor Axel om de voorsprong van hem nog te verkleinen. Peter was erg snel vandaag. Er zat niet meer in en moest de finale vanaf een derde plek starten. Nu hopen op beter weer want het ging me toch te keer.
Finale; Na een veilige start bleek het consolideren van de derde plek het meest haalbare. Kay reed super vandaag en won de finale voor Peter waarbij Axel uiteindelijk derde werd en plaats mocht nemen op het podium nadat hij weer de drie kusjes van Gaby mocht ontvangen en een beker in zijn handen gedrukt kreeg. Axel heeft met deze derde plek voldoende punten gehaald om zich uiteindelijk kampioen van de CHRONO te kunnen noemen.
Na de eerste Chrono in Francorchamps(B) gewonnen te hebben mocht ook Kerpen(D) in het boekje met overwinningen bijgeschreven worden.
Vanaf woensdag 25 juni werd het weer hard werken voor Axel van der Burgt.
Om zaterdags in topvorm te kunnen zijn werden er aardig wat trainingsrondjes gereden.
Vanaf donderdag werd er ook niet meer op en neer gereden naar het thuisfront maar bleef Axel met zijn team in een hotel op schootafstand van het prachtige circuit in Kerpen.
Langzaam maar zeker werd duidelijk met welke kartafstelling dit circuit bedwongen moest worden.
En Axel, ja die zat goed in zijn vel. Of niet Axel?
Ik zag dat mijn concurrenten zeer snelle tijden reden en dat ik een eventuele overwinning niet voor niets zou krijgen. Ik had wel het gevoel dat ik vooraan mee kon komen maar het blijft altijd afwachten wat er in een wedstrijd gebeurt. Je hebt het niet altijd zelf in de hand. En wanneer ik de kwalificatie verknald had was het heel anders verlopen.
De finale werd er een die ik niet snel zal vergeten. Ik maakte na de start dezelfde fout als in de eerste manche en dit werd meteen genadeloos afgestraft. Ik lag ineens vierde. O wat was ik kwaad op mezelf.
Maar al snel werd er een rode vlag geheven en werd de wedstrijd stilgelegd.
Bryan Eerden scheen gelanceerd te zijn direct na de start en medische hulp was noodzakelijk.
Na een dik uur kon de wedstrijd voortgezet worden. De wedstrijdleiding besloot om weer in originele startpositie te starten. Ik kon er dus voor zorgen dat ik niet dezelfde fout maakte als eerder.
Ik kwam goed door de eerste bocht en heb de rest van de wedstrijd m'n koppositie kunnen behouden.
Ik was dolblij met deze overwinning waarbij ik weer de broodnodige punten bij elkaar heb kunnen sprokkelen.
P.S.
Bryan, bij deze wens ik je van harte beterschap en hoop ik je weer snel op de baan te zien.
CHRONO/KNAF NK
Afgelopen weekend was voor mij een zeer belangrijk weekend. Om de kansen op de World Finals te kunnen behouden zou ik beter moeten presteren dan ik de afgelopen weken heb gedaan. Veel trainen was het motto en kijken waar verbeteringen noodzakelijk waren. In een zeer indrukwekkend rijdersveld moest ik laten zien dat de dip waar ik in zat defenitief afgesloten werd en ik met veel vertrouwen naar de komende wedstrijden kon kijken. En tijdens deze Nederlandse Kampioenschappen werd ook duidelijk dat het niet mijn kart geweest is die niet goed genoeg presteerde, maar dat het vooral mijn persoontje zelf is geweest die het een en ander heeft nagelaten. Wellicht dat een tekort aan ervaring, ( dit wordt pas mijn tweede seizoen in een kart ) mij verhinderd heeft om ook in de zomercompetitie zeer goed te presteren.
In de winter en het vroege voorjaar zijn de condities van de baan heel anders dan in de zomer. Dit heeft tot gevolg dat de kart anders staat afgesteld maar ook dat je je rijstijl aan moet passen. Nou, dat laatste heeft mij waarschijnlijk de afgelopen weken genekt. Tot vandaag, want het gevoel was erweer. En de resultaten volgde.
Dag 1
Tijdens de vrije trainingen reed ik de zevende tijd, dus nog niet helemaal zo als ik het graag zou zien maar ik had vertrouwen dat dit wel goed kwam.
Kwalificatie; En ja hoor, de tijden werden steeds sneller en zat nog maar 3-honderdste achter de koploper.
Dit resulteerde in een 5e tijd. Dit geeft een mens dus hoop!
1e heat; Deze heat kon ik vrij goed bij m'n voorgangers blijven en kon m'n eerste dag op een NK dus met een tevreden gevoel afsluiten, mede doordat het verschil in snelheid teruggelopen was tot ruim 1-honderste van een seconde ten opzichte van de winnaar. Ik kon dus met een tevreden gevoel gaan slapen.
Dag 2
De vrije training zullen we maar snel vergeten want daar wil ik mijn dag toch niet door laten verpesten.
2e heat; Ik voelde mij enorm sterk en daarbij ook nog zeer ontspannen.
Na een zeer goede start lag ik al vrij snel op de 3e plek en voelde aan dat er meer in zat. Na een aantal ronden kon ik met een mooie inhaalaktie de tweede plek innemen. Milan Dontje werd toen nog de te kloppen man. Drie ronden voor het einde zag ik mijn kans in de eerste bocht na het lange rechte stuk en kon hem passeren. Ik nam de koppositie over en zou dit nog drie ronden vol moeten houden om als eerste over de finish te kunnen gaan. Met ontzettend veel blijdschap reed ik na 20 ronden als eerste over de finish.
3e heat; Na de resultaten van de eerste en tweede heat bij elkaar opgeteld te hebben mocht ik in de 3e heat als tweede starten. Al in de eerste bocht kon ik na een zeer snelle start de koppositie overnemen van Milan Dontje die de pole-position had. Dit werd voor mij een zenuwslopende race waarbij mijn achtervolgers zeer dicht achter mij zaten en ik maar niet weg kon komen. Inmiddels lag ik al 19 ronden op kop en mijn achtervolgers waren echt niet van plan om mij deze overwinning te schenken. In de een na laatste bocht voor het opgaan van het rechte stuk waar de finishlijn in de brandende zon op mij lag te wachten gebeurde het dan toch. Milan Dontje sneed de bocht lekker strak aan waardoor er voor hem ruimte kwam om mij te passeren. Ikzelf nam de bocht iets te ruim waardoor ik ook nog eens wat snelheid verloor en werd onmiddelijk afgestraft door Erica van Zuylen en de Polderboy. Een teleurstellende 4e plaats ( gezien het verloop van de race ) stuurde mij linea-recta naar de derde plaats in het algemeen klassement.
Achteraf mag ik gezien de resultaten van de afgelopen weken hier heel blij mee zijn.
Dit geeft mij ook weer veel vertrouwen voor de komende wedstrijd die ook op het circuit van Berghem wordt verreden voor de Benelux kampioenschappen. ( BNL )
groetes Axel
VAS-BMC
Afgelopen week was er dan de tweede wedstrijd voor de Belgian Max Challeng op het mooie circuit van Genk.
We zijn er met veel vertrouwen naar toe gegaan omdat we denken het probleem verholpen te hebben.
Met man en macht is er hard gewerkt om de kart optimaal te krijgen. Om de tweede plaats te verdedigen in het algemeen klassement zal ook ik optimaal moeten presteren.
Kwalificatie; En ook vandaag wil het weer niet lukken. Een 11e tijd heb ik neergezet en zal dus in de eerste heat weer een behoorlijke inhaalrace moeten neerzetten.
1e heat; Ik mag niet klagen! Na een goede race gereden te hebben heb ik mij teruggevochten naar een 5e startplek. Ik kwam wel wat te kort om nog verder naar voren te rijden maar dat ga ik in de finale dan maar proberen.
Finale; Wederom zat ik er bij de start goed bij maar werd door een collega coureur, die een beetje onbezonnen van de buitenste startrij naar binnen vloog en daarbij m'n band aan gort reed, aan de kant gezet. Dit was voor mij dus meteen het einde van de wedstrijd.
Groetjes Axel
BNL
Hoi, daar ben ik dan alweer.
Afgelopen weekend 19 en 20 april werd de eerste wedstrijd van de Benelux kampioenschappen verreden op het circuit van Genk.
Zaterdag 19 april
Net zo als bij de laatste wedstrijd van de Chrono was het weer zoeken naar de juiste afstelling.
Weer vanalles geprobeerd maar het lukte alweer niet.
De kwalificatie werd een ramp en kon de 1e race starten op een 12de plek.
De race begon voortvarend en ik lag al vrij snel op een 5e positie, maar hoe langer de race duurde hoe meer snelheid ik verloor. Uiteindelijk werd ik 7e.
Toch werd deze wedstrijd heel belangrijk omdat we met z'n allen denken te weten waar het aan gelegen heeft. Nadat m'n monteur Fred iets ongewoons constateerde kwam Riebert met een opmerking waar je niet zo een-twee-drie bij stil zou staan. Dit bleek inderdaad een van de problemen te zijn.
In no-time werd dit probleem door Fred opgelost.
De 2e race begon met een spectaculaire start. Vanuit de 7e positie kwam ik als een duvelke uit een doosje als tweede uit de eerste bocht. Inmiddels was het ook nog een beetje gaan regenen.
Ook hier verloor ik naarmate de race vorderde steeds meer snelheid maar finishte toch nog als 5e.
Na de race kreeg ik te horen dat ik 10 strafseconden had gekregen omdat ik een fout bij de start gemaakt zou hebben. Dit was dus een grote domper voor mij, ik werd teruggezet naar plek 13.
Zondag 20 april
Na een nachtje goed uitgerust te hebben begon ik weer vol moed aan de kwalificatie van dag twee.
Inmiddels begrepen we eindelijk waardoor het grootste probleem werd veroorzaakt maar konden dit vandaag nog niet oplossen. Gewoon m'n best doen en proberen de schade te beperken.
Heb toch nog lekker m'n rondjes kunnen rijden en zelfs tijdens de race nog wat opmerkelijke staaltjes stuurmanskunst kunnen vertonen. De 3e race eindigde ik wederom op plaats 7 nadat ik vanuit de 9e positie gestart ben. De 4e race heb ik nog een plaatsje kunnen winnen en eindigde tot slot als 6e.
Het wordt nu dus flink aanpoten om de problemen te verhelpen zodat ik aankomende zondag klaar ben voor de tweede wedstrijd van de Belgische competitie waar ik op dit moment tweede sta in het algemeen klassement.
groetjes Axel
CHRONO 06-04-08
Op zondagmorgen 6 april werd de tweede wedstrijd voor de DUTCH MAX CHALLENGE verreden op het circuit de Landsard te Eindhoven. Het werd er een om weer snel te vergeten.
Training
De gehele week heb ik lekker kunnen trainen ondanks de vele buien die het asfalt besprenkelde met het hemelse vocht. De snelheid zat goed, de kart was goed en ik voelde mij goed.
Zondagmorgen, de zon staat aan de hemel en met veel vertrouwen begin ik aan m'n ochtendtraining.
In een van de vele bochten kom ik terecht op een nat weggedeelte en schuif zo van de baan af richting een collega-coureur die ook al het gazon had opgezocht. Enkele seconden later besloot een andere coureur de mooie gesloten grasmat om te ploegen tot een knollenveld en kwam tot stilstand op mijn kart.
Een kaartje "retour monteur" kon meteen aan het stuur gehangen worden.
Qualificatie
Na de reparatie kon ik weer de baan op voor de qualificatie en dat ging niet goed. Kortgezegd bagger.
(Sorry voor m'n taalgebruik) Het liep voor geen meter meer en prompt kreeg ik ook geen informatie meer door via m'n Alfano (snelheidsregistratie). Tja, hier nam wellicht mijn onzekerheid het over van m'n (toch nog beperkte) ervaring. Zou Murphy mij gevonden hebben? Je weet wel, de beruchte wet van Murphy.
Ik werd uiteindelijk 7e en mocht vanaf de vierde startrij m'n race beginnen.
Pre-finale
Al vrij snel had ik door dat dit niet mijn dag zou worden. Murphy had intussen daadwerkelijk een plaatsje op m'n schouder gevonden. De snelheid zat er niet in en de motor werd wel erg warm. Wat ik ook probeerde, het lukte me niet om aansluiting te vinden met de kop van het rijdersveld.
Integendeel, ik verloor uiteindelijk nog eens twee plaatsen en kon m'n kleine ronde buikje wel nat maken.
Ik zou vol aan de bak moeten in de finale om de al geleden schade zoveel mogelijk te beperken.
Finale
Intussen kon ook Fred ( mijn monteur) weer aan de bak om de instelling van m'n kart te wijzigen.
Ook had ik intussen besloten om Murphy te ontslaan en het heft weer in eigen hand te nemen.
Na een vrij lastige start kreeg ik al snel het gevoel dat er deze manche meer in zat. De kart lag weer een stuk beter op het droge asfalt en ik merkte dat ik weer een beetje snelheid had teruggekregen. Langzaam kroop ik weer naar voren toe en finishte ik na 15 minuten op een zesde plek. Laten we hopen dat de volgende race beter verloopt en dat Murphy intussen verdwaald is en mij nooit meer vindt.
Groetjes Axel
CHRONO 09-03-08
De eerste wedstrijd van de Dutch Max Challenge zit er inmiddels ook op.
Hieronder een verslag hoe mijn weekend eruit zag.
Zaterdag,
Na bijna een dag trainen zat ik toch wel een beetje met een kater. Ik reed niet de rondetijden die ik eigenlijk zou moeten rijden. Maar zoals het bekende spreekwoord luidt, īAchter de wolken schijnt de zonīging dit vandaag ook voor mij op. Na een tip van mijn coach werd de oorzaak al snel gevonden en kon mijn monteur de kart met een kleine wijziging weer tip-top in orde maken. Dit had tot resultaat dat ik ineens weer in de top drie zat met mijn ronde-tijden. Ik kon dus met een gerust hart gaan slapen.
Zondag,
Allereerst een paar trouwe fanīs wakker gemaakt. Zij waren hier zaterdagavond aangekomen in een bus die omgebouwd was tot camper.
Toen de banden en kart laten keuren om daarna weer met goede moed te beginnen aan mīn ochtendtraining. Dit ging heel lekker en zette daarbij een scherpe tijd neer.
Qualificatie
Met een lekker gevoel begon ik aan mīn qualificatie waarin ik een tweede tijd neerzette. Ik kreeg het gevoel dat ik vandaag flink aan de bak moest want een paar concu-legaīs waren īverdomd rapī.
Erica van Zuylen, Peter Hoevenaars, Milan Dontje, en Denzel Mafait zou ik die dag in de gaten moeten houden.
Pre-Finale
Na een goede start mocht ik binnen een paar rondjes de koppositie overnemen. Nog eenmaal zou ik die plaats kwijtraken maar kon in dezelfde ronde deze zeer gewilde plaats weer heroveren waarna ik langzaam steeds verder van mijn achtervolgers wegreed. Hierbij stelde ik de pole-position veilig voor de finale.
Finale
Wederom had ik een goede start maar ik voelde de hete adem van Denzel Mafait en Peter Hoevenaars in mīn nek. Ik kreeg geen tijd om achterover te leunen en moest flink aan de bak. Denzel had in de Pre-Finale al een snellere rondetijd genoteerd dan ik, dus ik wist dat dit geen makkie zou worden. Toch reed ik na een ronde of vijf langzaam weg van de rest. Dit kwam mede door een spannend gevecht tussen Denzel, Peter en nog iemand uit de polder. Voor mij kwam dit goed uit zodat ik met ruime voorsprong met gebalde vuist de finish-vlag kon passeren. Mīn eerste overwinning in het Nederlandse kartseizoen werd hiermee een feit.
Groetjes Axel
VAS 02-03-08
Zo, de eerste wedstrijd in het nieuwe seizoen zit er op.
Deze wedstrijd voor het Belgium Max Challenge werd op 2 maart 2008 gereden op het circuit van Genk.
De grote vraag was, houden we het droog of niet. Oftewel rijden we op slicks of regenbanden.
Voor de kwalificatie hebben we gekozen voor slicks en dat bleek achteraf de juiste keuze.
Ik zette de tweede tijd neer en dat betekende dus weer vanaf de eerste startrij starten.
De start ging vrij goed en had na de eerste bocht nog steeds de tweede plaats.
Mijn concurrent Dylan Lahaye was in bloedvorm vandaag en dat zorgde voor een spannende race.
Heel even heb ik nog de koppositie kunnen pakken maar dat duurde niet lang.
De prefinale sloot ik af met een tweede plaats waarmee ik best tevreden ben.
Dylan was deze manche gewoon de betere.
De finale zou weer een spannende race worden. Door wat wijzigingen in de afstelling zou ik nu wat meer competitie moeten kunnen bieden dan de eerste manche. Dit pakte voortreffelijk uit en al snel lag ik op kop en heb dit heel lang vast kunnen houden. In het begin kon ik zelfs een aardige marge opbouwen maar dit verloor ik op het einde van de wedstrijd weer. Achter mij kwamen Dylan Lahay en Mitch Goyvaerts heel snel dichterbij. Ik baalde dan ook toen de beide coureurs mij in een bocht te pakken kregen en ik ineens op de derde plaats lag. Met nog twee ronden te gaan moest ik dus m'n beste beentje voorzetten om toch weer naar voren te schuiven. Het lukte mij nog om Mitch in te halen maar Dylan was voor mij onbereikbaar.
De finale werd voor mij wederom een tweede plaats met dus een tweede plaats in het dagklassement.