Home

Wereldkampioenschappen ‘La Conca’ Italy

Een Illusie armer maar een ervaring rijker.

Pech en gebrek aan internationale ervaring hebben de plannen van Axel van der Burgt behoorlijk aangetast. Een verwachte top-tien klassering werd voor hem onmogelijk. De coureur uit het Kombikart-team heeft zijn doelstellingen voor het komend jaar inmiddels op een rijtje staan en wil absoluut weer voor de wereldkampioenschappen gaan. Alleen zal dit tussen de kanonnen bij de senioren moeten gebeuren.

Hieronder een verslag van een week ‘La Conca’

Maandag ;

Om 4.30 uur rijden we met de bus door de sneeuw naar het vliegveld in Köln waar om 9.30 u het vliegtuig de lucht in ging richting Bari. Amper twee uur later stappen we uit in het zonnige Italië. Met een hele colonne Nederlanders moeten we nog twee uur met de auto naar het zuiden waar het prachtige circuit van ‘La Conca’ligt. Eenmaal aangekomen rijden we de poorten binnen en zien meteen hoe de Italianen een indrukwekkend racecomplex gebouwd hebben. Alle voorzieningen zijn hier aanwezig. Anderhalf uur later hebben we ons ingeschreven en kunnen we onze weg vervolgen richting Minervino di Lecce waar we een week zullen vertoeven in het Dolmen sport resort. Leuke bungalows tussen de talrijke olijfbomen staan her en der verspreid over het park. Eenmaal uitgepakt zijn we eerst wat gaan drinken in de bar bij het restaurant.  s’Avonds hebben we nog lekker gegeten en zijn toen snel gaan slapen want er stond ons nog een zware week te wachten.

Dinsdag ;

Na het ontbijt zijn we naar de kartbaan gereden waar om 9.15u de loting zou beginnen voor de toewijzing van de karts. Ik trok nummer 47 en kon zijn kart ophalen om deze door zijn monteur Fred klaar te maken voor de trainingen. s’Middags werden de helmen, raceoveralls, handschoenen en schoenen gekeurd. En ja hoor, de schoenen van Axel werden afgekeurd en in beslag genomen. Deze zou hij pas op zondag na de finale terug kunnen krijgen. Er zat dus niets anders op dan nieuwe te kopen. En die deden behoorlijk pijn aan z’n voeten.

Toen heeft Sandra, een van z’n trouwe supporters nog geprobeerd om deze wat uit te rekken.

Uiteindelijk viel er op te lopen zonder al te veel klachten. Daarna zijn we weer terug gegaan naar onze bungalows om te genieten van een heerlijke douche om daarna in het restaurant ons diner te nuttigen. Afsluitend werd er nog een welkomsfeest georganiseerd waarbij er ook nog een bandenwissel wedstrijd werd gehouden voor de monteurs. Daarna snel naar bed om de volgende morgen fit aan de trainingen te kunnen beginnen.

Woensdag ;

Na de briefing kon Axel om 11.45u eindelijk de baan op om zijn eerste rondjes in een Zanardi kart te maken. Op regenbanden want de baan was nog nat van de regen die s’morgens gevallen was. Volgens Axel was het een snel circuit waar twee lastige bochten in zaten.

Flink oefenen dus want donderdagmiddag zou de belangrijkste kwalificatie van die week plaatsvinden. Langzaam maar zeker kreeg ook Axel een steeds beter gevoel over de te rijden lijnen. Alleen de tijden waren nog niet op zijn best. Tussen de twee trainingen in toch maar even zoeken naar de juiste afstelling van de kart. Ook de tweede training was nog niet naar tevredenheid. Met het vooruitzicht van twee trainingen op donderdagmorgen bleef het vertrouwen in een goede afloop nog altijd bestaan.

Donderdag ;

Om 9.40u kon Axel zijn derde training van de week beginnen. Het ging niet slecht maar het was net alsof hij vermogen te kort kwam op het lange rechte stuk. Dus weer opnieuw wat veranderd aan de afstelling van de kart maar ook in de vierde training was het nog niet voldoende. Om 14.20u was het dan zover. De kwalificatie voor de kwalificatieheats.

Axel eindigt hier uiteindelijk op de 18^e plaats in zijn heat en 38^e overall.

Na alle data bekeken te hebben kwam Axel 5 km/u te kort op het lange rechte stuk t.o.v. zijn concurrentie. Na nog eens goed alles bekeken te hebben bleek de ontsteking niet goed te werken. Uiteindelijk is hier door Rotax een nieuwe voor geleverd.

Helaas is dit niet voor de kwalificatie ontdekt waardoor Axel op een zeer ongunstige positie zijn drie kwalificatieheats moest starten.

Vrijdag ;

Tijdens de warm-up bleek dat de nieuwe ontsteking zijn werk wat beter deed en ik reed de 16^e tijd van 72 rijders. M’n vertrouwen groeide maar ik zou de komende kwalificaties wel op de negende startrij moeten starten. Tijdens de eerste kwalificatieheat werden mijn zorgen een feit en werd er in de eerste bocht meteen naast gezet. Met 8 coureurs kwamen we langs de baan terecht en verloren hierdoor aansluiting met de rest. Startend vanaf P18 kwam ik op P25 terecht waarna ik na de eerste ronde weer in de zelfde bocht een tik kreeg en hierdoor terugzakte naar P30.  Ik kon dus beginnen aan een inhaalrace. En dat is niet gemakkelijk als je maar 8 ronden hoeft te rijden. Na 8 ronden finishte ik uiteindelijk op P23.

De tweede kwalificatieheat werd ik al voor de start door een van de rijders die van buiten naar binnen kwam aangetikt waardoor mijn kart uit balans raakte en zodoende op het gazon naast de baan terecht kwam. Hierdoor verloor ik weer zoveel snelheid dat ik terugzakte van P18 naar P35 en ook in deze race kon ik weer flink aan de bak. Na de eerste ronde was ik inmiddels opgeklommen naar P31 en 8 ronden later finishte ik op P20.

Inmiddels was ik er wel achtergekomen dat er in het internationale karten een stuk ruwer en brutaler gereden werd dan ik gewend was in Nederland en België.

Maar goed, dat is dan weer een leerpunt voor mij !!!

Zaterdag ;

De warm-up liet zien dat de kart inmiddels wel goed was want ik reed de 9^e trainingstijd.

Daarna volgde al snel de 3^e kwalificatieheat.

Ik moest hier wel een hele goede wedstrijd neerzetten om nog rechtstreeks naar de finale te kunnen. Na eindelijk een redelijke start gemaakt te hebben stond ik na één ronde op P16.

De tweede ronde ging wel heel erg lekker en schoof ik door naar P10. De volgende ronden was het stuivertje wisselen met Nabil uit Maleisië en eindigde ik na acht ronden op P11.

Dit zou net te weinig zijn om rechtstreeks naar de finale te kunnen en moest ik die dag nog een keer rijden in de herkansingen waar tien ronden gereden werden.

Vanaf P7 te mogen starten kon ik al vrij snel opschuiven naar voren. Vijf ronden lang lag ik op een veilige 4^e plek waarna ik in rond zes doorschoof naar de 3^e plek. Helaas kon ik deze plek niet vasthouden en zakte ik in ronde acht naar P7 en dat is nou net een positie die geen recht geeft op de finale. In de allerlaatste bocht laat onze vriend Nabil uit Maleisië een gaatje vallen en ik duik er meteen in. Ook Nabil beseft dat een zevende plek geen recht geeft op een finaleplek en stuurt het gat meteen dicht waarna we samen het rubber van de bandenstapel op mochten gaan snuiven. Gelukkig had de Maleisiër begrip voor de situatie. Dit was nou eenmaal een raceaccident zoals er zoveel gebeuren. De ‘sportieve’ Waalse wedstrijdleider dacht daar anders over en gaf me een boete van € 500,00 wegens ruw rijgedrag.

Zondag ;

Voor mij zit er dus niets anders op dan toe te zien hoe de andere Nederlandse coureurs het er vanaf brengen vanaf de tribune. Eerst de prefinals en daarna de Finals. s’Avonds hebben we nog veel plezier gehad tijdens het afscheidsfeest dat in een zeer mooie discotheek werd gehouden.

Maandag ;

Al vroeg in de morgen konden wij ons weer opmaken voor een rit van twee uur naar Bari toe en landden we om 12.30u weer veilig op vliegveld Köln.

Het was een hele mooie, interessante en leerzame week waarvan ik hoop dit bij de senioren nog eens mee te mogen maken. In ieder geval zullen de internationale wedstrijden tijdens het Europees Kamioenschap mij nog beter voorbereiden op dit soort wedstrijden.

Arrivaderci,

Axel